"תקופת האש"

סואן, דן, 1933-
  • مقالة
  • حفظ
    שמור
العنوان "תקופת האש" : דחייה או הכלה של תלמידות אתיופיות בפנימייה.
هذا جزء من החינוך וסביבו
שנתון סמינר הקיבוצים לו (תשעד) 249-267
اللغة العبرية
رقم النظام 990005515240705171
الروابط אתר את הפרסום בקטלוג המאוחד של ספריות ישראל
MARC RECORDS
وسوم

أتعرفون المزيد عن هذا العنصر؟ وجدتم خطأ ما؟

المزيد عن هذا الموضوع

גורמי סיכון והגנה להתנהגויות בעייתיות בקרב חניכים בפנימיות טיפוליות / ערן מקלמן.

מלקמן, ערן, 1975-

أطروحة
השתלבותם ותפקודם בצבא של בוגרי פנימיות חינוך ורווחה בישראל מורן מרילוס פרידמן.
השתלבותם ותפקודם בצבא של בוגרי פנימיות חינוך ורווחה בישראל מורן מרילוס פרידמן.

מרילוס-פרידמן, מורן, 1978- מחבר

أطروحة
הבניית זהות בפנימיה : מחקר רטרוספקטיבי עם בוגרים / מאת: עלמה כהן.

כהן, עלמה, 1976- מחבר

أطروحة
תקופת ה"בגרות בהתהוות" בקרב בוגרי פנימיות בישראל המשאבים האישיים והסביבתיים המנבאים תפקוד מסתגל ורווחה נפשית של בוגרי פנימיות כארבע שנים לאחר סיום השהות / מאת: תהילה רפאלי.
תקופת ה"בגרות בהתהוות" בקרב בוגרי פנימיות בישראל המשאבים האישיים והסביבתיים המנבאים תפקוד מסתגל ורווחה נפשית של בוגרי פנימיות כארבע שנים לאחר סיום השהות / מאת: תהילה רפאלי.

רפאלי, תהלה, 1984- מחבר

أطروحة

ربما يثير اهتمامكم أيضًا

ساذج نصّار: قبل رواج النسوية

ساذج نصّار: قبل رواج النسوية

كانت الصحافة العربية في حيفا مطلع القرن العشرين تتشكل في مدينة سريعة الحركة، تتقاطع فيها التجارة والتعليم والسياسة والحياة الثقافية. وفي هذا الجو نشأت ساذج نصّار، قبل أن تجد نفسها بعد سنوات داخل غرفة تحرير جريدة “الكرمل”، تكتب المقالات وتتابع الأخبار وتدخل تدريجيًا إلى مساحة عامة لم تكن

لمقالة بمدونة المكتبة
نجيب الريحاني: وجه الكوميديا العربية

نجيب الريحاني: وجه الكوميديا العربية

لم يكن الطريق الذي قاد نجيب الريحاني إلى خشبة المسرح طريقًا مستقيمًا. وُلد في القاهرة لأسرة متعددة الأصول، ونشأ في مدينة كانت تعيش نهضة ثقافية ومسرحية متسارعة. تلقى تعليمه في مدارسها، وأظهر منذ سنواته الأولى ميلًا إلى التمثيل وإلقاء الشعر، لكن الحياة قادته بعد ذلك إلى وظائف بعيدة عن الفن. لم يطل بق

لمقالة بمدونة المكتبة
بعيدًاعن السياسة: ماذاحفظت لنا مجلة السمير؟

بعيدًاعن السياسة: ماذاحفظت لنا مجلة السمير؟

في صباح أحد أيام عام 1940، قد يمرّ بائع الصحف في شوارع حيفا وهو يحمل بين يديه عددًا جديدًا من السمير. يتوقف المارة للحظة، يطالعون الغلاف، ثم يحمل أحدهم المجلة معه إلى المقهى أو إلى البيت. لم تكن السمير مجلة سياسية ثقيلة، ولا صحيفة أخبار عاجلة، كانت أقرب إلى رفيق أسبوعي يأتي محمّلًا بالقصص والصور وا

لمقالة بمدونة المكتبة